Van de gierige boer en de bloemenfee…

Er was eens een rijke, maar gierige boer. Hij was een veekoopman en verdiende goed. Op een dag bracht hij het vee naar de beestenmarkt en zijn zakken staken vol goudstukken. Hij vergat echter het boodschappenlijstje van de boerin en dronk een glas bier. Opeens herinnerde hij zich wat zijn vrouw vroeg “Ik wil zo draag een droge haring”, ook het overige wat ze wou. “Mijn vrouw heeft alles wat ze nodig heeft, vlees, kip, melk, boter,eitjes, fruit en groenten in overvloed wat wil ze nog meer”? meende de boer. Hij wist maar al te goed, dat de boerin ook koffie met een koekje er bij , thee, suiker, zout en peper, rijst, deegwaren, naalden en garen, breinaalden en breiwol nodig had. De schoenen herstelde hij zelf en de boerin en zijn dochter konden goed naaien. Alleen de droge haring liet de boer in een stuk papier wikkelen. Hij bestelde een grote vis en bedacht dat hij er de helft van wou opeten. Thuis gekomen hield hij enkel nog het stuk papier nog in de hand… want een gulzige poes had de haring uit het papier gegritst en at hem smakelijk op. “De volgende keer ga ik mee” zei de boerin kwaad. “Ik moet de knechten nog uitbetalen” verweerde de landbouwer zich en gaf ze elk een fles wijn, uitgenomen aan een flinke jongeman die een lege kreeg. Deze knecht moest zorgen voor de moestuin, de boomgaard en de tuin. “Zet er maar een bloem in” spotte de boer. Terwijl zijn werkmakkers zich bedronken, koos hij een mooie rode roos, plaatste de bloem in de fles en gaf ze aan de bevallige boerendochter. “Dit is voor mij het allermooiste geschenk” zei ze. “Was ik maar rijk” zuchtte de aardige jongen “Ik gaf je alles wat je maar wou”. Toen iedereen ging slapen, verscheen de bloemenfee, ze kuste de prachtige bloem en deze werd een gouden roos… Toen het meisje en haar tuinier het ontbijt gereed hadden gezet, gingen ze de bloem even bewonderen en zagen de verrukkelijke roos !… Met zachte stem hoorden ze hoe iemand zei “Elke maal dat je deze gouden roos aanraakt, komt er terstond een nieuwe bloem bij, ik beloon jullie, omdat je zo goed zorg draagt voor de bloemen”. Ze besloten te trouwen. Overgelukkig waren ze, vermits de boer en de boerin toestemden in hun huwelijk.” Ik gaf je een lege fles om je te leren sparen ” sprak de gierige boer, maar dit was een… grove LEUGEN !…

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.