De wijnrode satijnen jurk.

Een bekoorlijk jong meisje, erfde van haar grootmoeder een gezellig huisje. Zij besloot er zelf in te wonen. Nieuwsgierig ging zij naar de zolder. Verrast ontdekte zij een groot pak, dat in zijdepapier gewikkeld was. Zij kon haar ogen niet geloven, het betrof drie heel mooie satijnen jurken. Een wijnrode, een koningsblauwe en een donkergroene. Zij glansden en waren splinternieuw. Het meisje paste ze om ter beurt en ze stonden haar zeer goed. Plots hoorde zij de stem van haar grootmoeder “Kies een jurk voor jezelf.” “Ben je misschien een goede fee geworden?” vroeg haar kleindochter zacht. “Jawel” antwoordde de stem. Het bevallige meisje koos voor de wijnrode jurk. “Met de twee andere kun je telkens iemand gelukkig maken” vervolgde haar oma. Gewillig trok het meisje de gekozen jurk aan. Voor het raam, hing zij de overbleven kleedjes. Onmiddellijk kwam een vrouw binnen, die twee grote dochters had en de jurken werden verkocht. “Volg je goed hart” hoorde ze de stem opnieuw. Een tijd nadien werd een groot bal gehouden. Het meisje droeg haar prachtige wijnrode jurk en ze ontmoette de twee dochters, die de verkochte jurken droegen. Iedereen zag er allerbest uit. De meisjes droegen witte, roze, paarse en oranje kleedjes. Plots weerklonk muziek en de knappe jonge wijnboer, zocht een meisje om de dans te openen. Met welgevallen rustte zijn blik op het meisje, dat een wijnrode jurk droeg. Maar opeens was zij verdwenen. Het meisje trok haar jurk uit en hing hem op voor het raam. De volgende ochtend was het kleedje reeds verkocht. De jonge wijnboer, gaf een tijd later weerom een bal. Hij hoopte vurig het meisje terug te zien. Ja daar was zij! Maar toen hij het meisje met de wijnrode jurk terug zag en de dans wou openen, zag hij tot zijn ontsteltenis, dat het een ander meisje betrof. Hij danste vormelijk met haar en met de anderen, maar zijn hart was er niet bij. Van ver keek de kleindochter van de fee toe. “Door je eigen jurk te verkopen, heb je uw hart gevolgd, kom naar het volgend bal” beval zij vriendelijk. Terug kwam er een uitnodiging voor een bal, de jonge wijnboer zocht een lief meisje om zijn vrouw te worden. “Ga terug naar boven op zolder” sprak de stem. Het meisje gehoorzaamde en stond sprakeloos! Op een oude zetel, lag een zilveren jurk met diadeem en tasje. Ook de verzilverde schoentjes waren niet vergeten. Bij het derde bal, zag de wijnboer het lieve meisje terug. Hij vond haar adembenemend mooi en lief. Hij opende eindelijk met haar de dans en vroeg haar “Waarom verdween jij toch?” “Omdat jij van mij zou houden en niet van de wijnrode jurk die je aan de wijn doet denken” antwoordde zij innig. Maar plots kregen haar wangen toch een dieprode kleur. “Ik hield onmiddellijk van jou” om het even welk kleur jij droeg” verzekerde hij. Bij het vierde bal, verscheen de wijnboer als bruidegom en zijn bruid in smetteloos witte kant. Een geschenk van oma natuurlijk! De drie bruidmeisjes droegen de wijnrode, de koningsblauwe en de donkergroen jurken. Hoe kon het ook anders!…

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.