De kleermaker. Vervolg.

Raf en Ruf vonden een oplossing. “We naaien een nieuw hemd en broek voor Ruf” zei Raf. Ze namen een laken en een sprei van satijn. “We naaien de ganse nacht” sprak Ruf. Toen deed hij de vuile kledij af en verscheen in een zeer mooi kostuum. Een wit hemd en een blauwe broek. Afval van satijn en lelijke lompen gingen in de vuilnisbak. Een kamermeisje verving het beddegoed. Zo gingen de koning en de koningin, de koetsier, Raf en Ruf naar de optocht. Iedereen vond dat ze allen een schitterende verschijning waren. Ze bemerkten dat de man die de kleren had verwisseld stond ook te kijken. “Dit moeten we grootvader vertellen” meende de tweeling. Tegen de avond kwamen ze aan. Ze haasten zich naar de kamer van grootvader. Ogenblikkelijk waren ze bleek van schrik want in de zetel van grootvader zat de man die de kleren verwisseld had. Ze hoorden zijn stem “Wees maar niet bang” klonk het. De man veranderde in grootvader. “Ik heb jullie op de proef gesteld en verklaar: dat Raf en Ruf de titel van kleermaker aan het hof dragen” zei hij plechtig “Want ik ben een tovenaar”. Heel gelukkig omarmden ze elkaar en misschien naaien ze nog.

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.