De glazen bol

Een jongen en een meisje, gingen schuilen in een grot bij een fikse regenbui. Toen het over was, gingen ze naar huis. Ze hadden boodschappen gedaan. De jongen woonde bij zijn opa, het meisje bij haar tante. Hun ouders werkten in de grote stad. Toen ze naar het huis van haar tante zochten was het huis verdwenen. Alleen de kippen stonden droevig bij de waterput aan de perelaar. “Ik ga terug naar de grot” snikte het meisje. “Neen, je komt bij mijn opa wonen” zei de jongen vastberaden. Opa heette het meisje van harte welkom. “Ik zal je leren koken en het huis in orde houden” verklaarde hij. Toen het avond was, las hij hun sprookjes voor. Het was een lijvig boek en ze luisterden aandachtig in de schijn van de kaars. Ze waren gelukkig samen. Het meisje ging elke dag de kippen voederen. “Ik mis mijn tante” sprak ze toen ze terugkeerde. “Ik heb een glazen bol, net als in de sprookjesboeken, misschien zien we je tante” trooste hij haar. In de manenschijn zagen ze alle drie de tante van het meisje. Ze zag eruit als een fee. “Jullie zullen het huis terugzien, maar ik heb het betoverd, draag goed zorg voor de kippen.” De jongen en het meisje werden groot en oud genoeg om te trouwen. Het meisje ging terug de kippen voederen. “Tante, ik mis je” zuchtte ze. Het was de eerste maal dat ze sprak tegen de kippen. “We zijn veranderd in een kip door de boze heks. Ik ben een prins en mijn drie zusjes prinsessen. Alleen haar toverformule kan ons redden, help ons” smeekten ze. “Ik doe mijn best” antwoordde ze zacht. “Natuurlijk willen wij ook helpen” beloofden opa en de jongen. In de glazen bol zagen ze alle drie het huisje van de heks. Toen ze zagen hoe de heks op haar bezemsteel voorbij de maan vloog, naderden ze. Ze klommen door het raam en zagen haar boek liggen. Ze moesten de toverformule luid uitspreken. “RA,RA,RA, IK VERANDER JE WELDRA” Ze haasten zich naar de kippen en spraken de toverwoorden uit. Daar stonden de mooie prins en de bekoorlijke prinsessen. Ze hadden geld genoeg om vlug een paard te kopen. Opa kocht ook vier kippen naast het verdwenen huis om geen argwaan te wekken. Op dat ogenblik zagen ze het huis terug. Van kindsbeen af zagen de jongen en het meisje elkaar graag en besloten te trouwen en bovendien hadden ze ook een huis. “Ik schenk je mijn glazen bol als huwelijksgeschenk” sprak opa voldaan.”

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.