Het toverstokje en de tovenaar…

Piekfijn uitgedost, wou een tovenaar aan bezoekje brengen aan een leerling tovenaar.Hij had wel nog even de tijd om een muziekzaal binnnen te gaan, hij hield immers veel van muziek. Hij genoot echter ook van grappen en wou onzichtbaar blijven. Het toverstokje lag op de leuning van de stoel en dat bleef wel zichtbaar. De orkestleider hield zijn dirigeerstok in de hand en die leek heel erg veel op het toverstokje. Met een handbeweging gaf hij teken aan de muzikanten en de toehoorders luisterden graag naar de mooie muziek. Plots werd de zaal gestoord door luid trommelgeroffel. Nergens waren er trommels te zien, wel een paar pauken. De dirigent besloot dan even te pauseren. Misschien ging er net een fanfare door de stad … gedurende de pauze hadden de mensen met hun kinderen tijd om iets te drinken… een kleine kapoen zag het toverstokje liggen en legde het naast dat van de orkestleider. Plots nam de dirigent het eerste dirigeerstokje zonder er op te letten, dat er twee stokjes waren. De orkestleider hield het toverstokje in zijn hand. De kleine deugniet greep zijn kans waar en legde het dirigeerstokje terug op de leuning van de stoel van de tovenaar. Plotseling hoorde men prachtige ongekende muziek… het publiek stond recht om het orkest een daverend applaus te geven, bloemstukken werden aan de dirigent en de spelers te geven. De tovenaar vond dat het tijd was om te vertrekken en nam het stokje van de dirigent. Deze bleef maar buigen en de mensen wilden alles nog eens horen. De tovenaar belde aan en de vriend zag enkel een stokje zweven… Wat doe jij raar meester tovenaar” zei de leerling. “Wacht, hier ben ik” sprak de tovenaar. De glaasjes bleven staan, de borden eveneens.”IK WIL ME NIET LANGER VERSCHUILEN LATEN WE DE STOKJES RUILEN!”… Nochtans schrok men telkens wanneer er op straat TROMGEROFFEL WEERKLONK!…

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.