De verdwenen brieven… en de tovenaar.

Twee meisjes werkten bij een uitgever. Beiden konden vlug typen en zonder fouten, dit tot groot genoegen van hun baas. Alle twee waren ze lief en aardig, doch in feite waren ze echter totaal verschillend van aard. De hartelijkheid van het ene meisje was oprecht, de andere leek vriendelijk, maar ze was huichelachtig en jaloers. Ze wou alleen zijn om haar meester helpen en deed onopgemerkt alles, opdat de andere ontslagen zou worden. Deze laatste verloor veel tijd om alles terug op zijn plaats te zetten, maar omdat ze zo handig was, kwam ze altijd op tijd klaar. Het valse meisje was ten einde raad om iets te verzinnen, plotseling kreeg ze de kans om zeer gemeen te zijn. Ze moest de post uitdelen en toen kreeg ze de gelegenheid om een brief, aan het andere meisje gericht, te vernietigen. Deze laatste miste daardoor een afspraak met een jonge man die haar het hof maakte. Onwetend ging ze naar huis. De dag daarop kwam er een tweede brief en werd door haar gezellin verscheurd in honderd kleine stukjes. Het werd onmogelijk te lezen wat er in stond… Zo ook verging het met de derde brief. Ten einde raad vroeg de jongeling een laatste kans. Dit laatste schrijven werd bijna in tweehonderd stukjes gescheurd. Het eerlijke meisje werd door de drukker gevraagd om de papiermand te brengen en daar hoorden ze, hoe alle letters van de brief in opstand kwamen. De tovenaar, die met de letterzetter goed bevriend was omwille van het feit dat hij zijn nieuw toverboek moest drukken, had het vlug door,hij betoverde de letters die opnieuw een brief werden!… De uitgever werd verwittigd. Het afgunstige meisje verloor haar betrekking. Het goede meisje was overgelukkig toen ze de brief van haar vriend kreeg en ontmoette hem. Ook hij was zielsgelukkig. “Derde keer, goede keer”. Nu wisten ze allebei dat er drie brieven geschreven waren. De derde keer ontbood de uitgever hem om de plaats in te nemen van het achterbakse meisje. Toen moest de jonge man geen moeite meer doen om afspraakjes te maken, ze zagen elkander elke dag. De tovenaar knikte tevreden naar de letterzetter en zei: EERLIJK DUURT HET LANGST!”…

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.