De gebroken theepot…

Een rijk koopman had een verzameling van theepotten. Er waren theepotten in zilver bij, in keramiek, porselein en glas. Hij ging veel op reis naar verre landen. Van overal bracht hij een theepot mee. Hij verzamelde ze allemaal. Uit het noorden, het oosten, het zuiden en het westen. Ze hadden allen een andere kleur en vorm. De zakenman koos er de mooiste en duurste uit. Aan een theepot was hij bijzonder gehecht, hij was met de hand geschilderd in velerlei tinten. “Ik ga terug op reis” sprak de man tegen zijn dienstmeisjes. Iedereen ging aan het werk. De meisjes waren zorgzaam en de theepotten werden voorzichtig afgestoft. Maar een theepot gleed uit de handen van een meisje en… brak. Een oor was er af. “O neen” riep ze, want het betrof de geliefkoosde theepot van haar meester. Het meisje probeerde het oor aan de pot te lijmen in haar kamer, maar dat lukte niet. Kon ik het maar goed maken wenste ze. De gebroken theepot stond op haar tafeltje en haar ogen stonden vol tranen, ze liepen over haar wangen, ze schreide zoveel tranen dat de theepot er mee gevuld was. “Ik zie dat het je spijt” sprak de bloemenfee die plots naast haar stond en op hetzelfde ogenblik stond het oor aan de theepot. “Dank u” zei het gelukkige meisje en haar beschermvrouw verdween. Tot ieders verbazing zette het meisje de theepot terug op zijn plaats en er was van de breuk niets meer te bespeuren. Enige tijd nadien kwam de eigenaar terug. Opnieuw bracht hij terug een kostbare theepot mee en stalde hem uit. “Ik lust wat thee uit mijn lievelingspot” zei de man. “De thee komt zo aan” antwoordde het meisje beleefd en “het is bloementhee” en dacht aan de bloemenfee die haar gered had …

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.