Langs een oude vervallen muur,
ben ik menigmaal
achteloos voorbij gegaan.
Toen zekere dag, één purpere pracht van bloemen, mij dwong
te blijven staan.
Zwaar geurend hingen de trossen,
als één groot boeket.
Elke bloem bedwelmde mij …
en sprak van Hem, die aan dit had gedacht.
Onuitsprekelijk mooi …
wondermooi als de Mei …
