Achtentachtig kleine appeltjes…

“Hallo” zei het meisje toen ze haar voordeur opendeed. Het was haar lieveligstante, die op bezoek kwam. “Ik heb achtentachtig kleine appeltjes voor jou meegebracht” sprak ze hartelijk. Het vriendelijke nichtje begon te schillen. Maar! Bij het achtentachtigste kleine rode appeltje sneed ze in haar duim. Met slechts één handbeweging hield het bloeden op, doordat haar tante er een zakje …

De drie koffers… en de tovenaar.

Een burchtgraaf, die op reis was, overnachtte met zijn gevolg in een zeer goed onderhouden herberg. Iedereen had heerlijk geslapen en er moesten twaalf koffers terug naar de hofkoets gebracht worden. Na een smakelijk ontbijt begonnen de dienaars de bagage naar buiten te brengen. De waard kreeg nog een milde fooi bovenop en de reis werd verdergezet. Tot zijn ontsteltenis …

De tovenaar en zijn schaduw…

Grootvader hield zielsveel van zijn kleindochter. Het was een beeldschoon meisje, dat alles op twee druppelse leek op zijn overleden vrouw. Ze was hartelijk en kwam hem dikwijls bezoeken. Opa begon zeer slecht te zien. Het werd reeds donker en hij zag hoe de gestalte van een tovenaar zich aftekende tegenover de muur rechtover zijn woning. Hij kwam vlug naar …

De glazen brug… en de tovenaar.

Twee schilderachtige dorpjes lokten veel kunstenaars omwille van het vele groen, de prachtige bloemen, maar ook omwille van de rivier met kristalhelder water. Men kon er bontgekleurde vissen in bewonderen. Maar! Er was echter geen brug. De twee burgervaders hadden slechts elk een klein roeibootje om een bezoek te brengen aan de dorpelingen van de oevers. Toen kreeg de ene …

De twee poorten… en de tovenaar.

Een rijke boer die veel weiland en akkers bezat, vroeg aan zijn oudste zoon, zijn dienaars van tijd tot tijd te bezoeken. De zaaitijd was immers heel belangrijk. De flinke boerenzoon zatelde zijn paard en vertrok. Tevreden keerde hij terug. Het was reeds laat in de avond en daar ontwaarde hij een nooit geziene smeedijzeren poort. Er stond een man …

De windmolens en de vier windstreken…

In het mooie landschap van een ver land stonden vier windmolens langs de waterkant, niet ver van elkaar… De wieken draaiden mee met de wind en de mensen genoten van het schouwspel dat helemaal in beweging was. Het graan werd gemalen en de molenaars verkochten het goed. Brood was gezond en iedereen leefde gelukkig. Daar kwam echter plots verandering in. …

Het gapende klokje…

In de leefkamer van een riante woning stond een heel mooi klokje. Iedereen hield ervan, ze vonden het gezellig om naar het getik te luisteren. Ze waren blij dat het uurwerk altijd de juiste tijd aangaf. Niemand wist echter dat het klokje zich verveelde. Het klokje gaapte van verveling… De wasmand stond regelmatig in de tuin, de hond mocht mee …

Een jongen die herfstblaadjes veegde…

Een kleine jongen mocht van de buren de afgevallen herfstbladeren opvegen. Hij kreeg er wat centjes voor en kocht een goede siroop. “Hier vader,dat zal je goed doen” zei hij. De vader knikte dankbaar en zuchtte “Kon ik maar nieuwe longen kopen”. “Waar kan ik die longen vinden” vroeg de knaap. “Die zijn niet te kopen” sprak de moeder stil. …

Een meisje, drie katten… en de tovenaar.

Een meisje hield heel veel van haar drie poezen en de drie katten gaven haar veel vriendschap terug. Samen amuseerden ze zich kostelijk. De volgende morgen besloot Celine elke kat een belletje om de hals te doen, “Kom mee snoezepoezen” zei hun jonge meesteres, “Vandaag gaan we stappen”. Celine vooraan en haar drie katten op rij, achter elkaar. Ze hadden …

Het geschenk van de tovenaar…

Voorzichtig wreef de tovenaar met een zijden doekje over zijn glazen bol en zag dat er een kindje op komst was bij een jong gezin. Hij hoorde hun zeggen “Morgen kopen we de wieg”. “Ik hou van verrassingen” mompelde de magiër. De volgende ochtend stond er een gouden wieg midden in de kamer. Sprakeloos van verbazing keken ze ademloos toe. …