De tovenaar, de reus en de dwerg…

De tovenaar was op zoek naar zijn toverboek en de laatste nieuwsjes. Ook zocht hij een knecht, om met hem te praten aangaande de berichten die hij gehoord had. Het mocht echter geen gewone dienaar zijn, hij keek uit naar een reus of een dwerg. In de veronderstelling dat de eerste een overzicht had over het gebeurde, of de tweede, die alles onopgemerkt kon afluisteren. De tovenaar zuchtte diep “Wat nieuws is er onder de zon?” Ik wou dat ik het raden kon. Kort daarop kreeg hij zijn zin. Een gewichtig uitziende reus en een onopvallende dwerg meldden zich aan. Ze beloofden om zo rap mogelijk, de belangrijkste en allerlaatste nieuwsjes te komen vertellen. De reus stak met een paar stappen de rivieren over, hij beklom de hoogste bergen en keek door de ramen van de wolkenkrabbers. “De dwerg maakte geen enkele kans” pochte hij en hij meende het. De dwerg daarentegen bleef bescheiden en ging naar de markt en luisterde… zo hoorde hij een jongen zeggen “Ik koop dit boek want het staat vol rijmen”. De dwerg zag dit een toverboek was en volgde de knaap. Nu wist hij waar de jongen woonde. Onmiddellijk begaf hij zich naar de woning van de tovenaar. Vol vreugde ontving hij het geruststellend bericht, zijn toverboek was terug. Wat later kwam de reus ook aan. De magiër vond de reus wel heel overmoedig toen hij schaterlachend spotte “U weet toch, dat ik het ben.” “Alleen ik beslis hierover” oordeelde de tovenaar en sprak: “Wat nieuw is er onder de zon? Ik wou dat ik het raden kon!” De magiër had het reeds geraden. “Het mooiste nieuws is dat mijn toverboek terug is” sprak de tovenaar verheugd. “Jij wordt mijn dienaar” zei hij tegen de dwerg. Toen stampvoette de reus van woede en stond op het punt met zijn voet het huis van de tovenaar te verbrijzelen, maar deze veranderde de reus snel in een deurmat voor de deur.” Jij dient enkel om mijn voeten af te vegen!” lachte hij. En de mat? Wel, ZIJ LIGT ER NOG!…

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.