Woud

Gouden zonnevonken blijven aan de toppen

van de dennen hangen …

Grijze nevels stijgen op en houden in hun sluier

mij en gans het woud omvangen,

waar teerwitte bloemen in hun broze kelken, de

nachtdauw hebben opgevangen.

Plots, wordt dit mistgordijn gescheurd,

tussen het groen van de sparrebomen

ontwaar ik maan en sterren, als

fonkelend diamant, op zwart fluweel gekomen.

In hun zilveren schijn, laten zij het woud

en de gehele wereld dromen …

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.