Een kind stoeide met de wind (laureaat dichtkunst)

Een kind stoeide met

de wind

– en vergat de tijd. –

De jeugd was jong

en zong

– en nam gerust de tijd. –

Zo druk was het leven

doch iets was bijgegebleven

– “Ik had geen tijd.” –

Mensen gingen bewust op

rust en dachten met weemoed

– aan zoveel verloren tijd. –

 

~ Met dit gedicht werd ik laureate ~

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.