Een kind stoeide met
de wind
– en vergat de tijd. –
De jeugd was jong
en zong
– en nam gerust de tijd. –
Zo druk was het leven
doch iets was bijgegebleven
– “Ik had geen tijd.” –
Mensen gingen bewust op
rust en dachten met weemoed
– aan zoveel verloren tijd. –
~ Met dit gedicht werd ik laureate ~
