De zilveren kandelaar. Let op voor diefstal.

De detective James Hunter en zijn broer John besluiten eens naar een antiekwinkel te gaan. Ze willen zes zilveren theelepeltjes kopen om hun klanten beter te kunnen bedienen. Voor het uitstalraam bemerken ze een prachtige zilveren kandelaar en willen hem kopen. Ze treden binnen en vragen eerst “Heeft u soms zes zilveren theelepeltjes?” en de verkoper is blij en antwoordt “Zeker, mag ik ze inpakken als geschenk?” “Dat is niet nodig” zegt de detective. Op dat moment komen klanten binnen. “We hebben reeds onze keus gemaakt” klinkt het. De detective en zijn broer kijken verdrietig naar de zeer mooie zilveren kandelaar. De verkoper haalt inpakpapier en de heer en de mevrouw kijken tevreden “Hebt u een grote strik zo is het kompleet?” vraagt de mevrouw. De verkoper zoekt de strik en begeeft zich naar het zaaltje daarnaast. De klanten nemen de zilveren kandelaar mee en betalen hem niet. De man uit de zaak is zeer bedroefd. “Ik doe mijn best om hem te vinden, ik heb onderaan een inkerving gezien van twee kleine streepjes, wie weet vind ik hem in een andere antiekwinkel terug?” troost de detective. “Als u hem terug vind, dan laat ik hem aan de helft van de prijs” zegt hij hoopvol. Na een paar weken hebben de detective en zijn broer nagenoeg alle antiekzaken bekeken, echter zonder resultaat. Teleurgesteld stelt de detective voor om in de voorstad eens naar de kapper te gaan. Ze komen binnen en zien een mooie zilveren kandelaar. “Welk een prachtig stuk” prijst de detective “Mag ik hem eens vasthouden?” vervolgt hij en onderaan ziet hij de twee kleine streepjes. “Waar hebt u hem gekocht?” vraagt de detective. “Van een leurder voor een kleine prijs” zegt de haarkapper fier. Buitengekomen wordt de recheur Powell verwittigd en neemt de kandelaar mee, om hem naar de eigenaar van de antiekzaak te brengen. Deze houdt zijn belofte en verkoopt hem halve prijs. “Let op” is zijn raad.

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.