De schoen. Opmerkzaam leren zijn.

James Hunter en zijn broer, hadden dringend nieuwe schoenen nodig. Dit kwam, omdat de detective met zijn gezel, dikwijls personen moesten schaduwen; met de wagen, maar ook te voet. Blijgezind traden ze een mooie schoenenzaak binnen. Er waren twee jonge verkoopsters om de klanten te bedienen. Een meisje vroeg onmiddellijk of ze een speciale voorliefde hadden en welke maat de schoenen moesten hebben. Het meisje zocht de gewenste schoenen. Terwijl ze wachtten, keken ze hoe het andere meisje zeer dure schoenen aan een klant bracht. Hij zat met zijn rug naar hun en konden zijn gezicht niet zien. Er waren terug nieuwe klanten binnen. Opeens hoorden ze roepen “Hij is buiten zonder te betalen, de oude versleten stonden er nog.” De eerste verkoopster keek zich verwonderd, omdat ze deze klant niet had bediend. De detective zag, dat de tweede verkoopster deze klant niet ondervroeg of de schoenen wel goed zaten en zich zelfs verwijderde zonder reden. James Hunter en John waren zeer tevreden over zijn nieuwe schoenen. Ze besloten te voet te gaan naar een gezellige pub, kwestie om de schoenen in te lopen. Ze genoten van hun thee. Maar daar kwam het tweede meisje binnen en bestelde hetzelfde. Verschillende personen zochten een tafeltje bij het binnenkomen. De detective was fier met zijn nieuwe schoenen en keek onopvallend naar de mensen hun schoenen. Toen zag hij, hoe de winkelbediende met een man in gesprek was. Terug keek hij naar de schoenen van de man en zag, dat hij zeer dure schoenen droeg. Wat de detective opviel, dat daar één schoen niet gerijgd was. Op fluistertoon zei James tegen John, “Daar heb je de man, die zijn schoenen niet betaald heeft terwijl het tweede meisje niet toekeek.” “Waarom?” vroeg John aan James Hunter. “Omdat hij in der haast, om de winkel te verlaten, vergeten was, om zijn tweede schoen te rijgen” antwoordde de detective beslist. Hij trad nader en zei zachtjes tegen de winkelbediende en de oneerlijke man, “Morgen kom ik terug en wacht, dat u de mooie schoenen betaald of ik verwittig de directie.” De dag nadien, zag de detective hoe de dure schoenen betaald werden. “De heler is zo goed als de steler” mompelde hij tegen de verkoopster die oogluikend mee had gedaan. Om geen aanstoot te nemen, vonden James en John Hunter, dat ze ook wel een paar dure schoenen verdienden, ze waren ook regelmatig uitgenodigd bij de adel en rijke industrielen, om diefstallen aan het licht te brengen. “Tot ziens” sprak de detective tegen het eerlijke verkoopstertje en tegen zijn broer, “Eerlijk duurt het langst!”

Een reactie plaatsen

You must be ingelogd to post a comment.