Woud ...

Gouden zonnevonken blijven aan de toppen van de dennen hangen ... Grijze nevels stijgen op en houden in hun sluier mij en gans het woud omvangen, waar teerwitte bloemen in hun broze kelken, de nachtdauw hebben opgevangen. Plots, wordt dit mistgordijn gescheurd, tussen het groen van de sparrebomen ontwaar ik maan en sterren, als fonkelend diamant, op zwart fluweel gekomen. In hun zilveren schijn, laten zij het woud en de gehele wereld dromen ...