Wolken ...
Vanaf 12 tot 18 jaar.
Traag glijden de wolken ...
Het is alsof ze in hun grilligheid
's mensen onbestendigheid
vertolken ...
Vormloze wazigheid,
die denken doet aan het verleden,
dat leeft op heden ... voor altijd.
Soms sprookjeskastelen, ongrijpbaar,
onwezenlijk mooi, drijven zij in feesttooi kantelen.
Onbestemd lijkt hun baan
wie kent hun verre baan,
die slechts weemoed peilen kan
en verstaan ...
Geschreven door Christiane Desitter, gepubliceerd op 20-08-2020 onder Gedichten
"Kent gij dan de wegen van de wolken?" "Numquid nosti semitas nubium?"
