Jij leende... Christiane Desitter.

Je hebt me je arm geleend. Je handen, zelfs je ogen... Daardoor ben ik geheeld. Ik dank je voor je mededogen... Patiente uit de Cardiologie, met DANK een ALLEN uit de St.Jozefskliniek te Gentbrugge, die me verpleegd hebben. Ik kreeg een hartinfact twee dagen voor de huldiging te Onkerzele. Er waren veel goede inzendingen, samen in een dichtbundel. Er waren drie laureaten, om op de nieuwe kerkhofmuur op te hangen. Ik was één van de drie, maar ik lag in het ziekbed. Walter Toch, wiens meter ik ben, verving me. Ik was gelukkig van de Kerkraad een seintje te krijgen en antwoordde "Wanneer de graankorrel niet sterft draagt hij geen vruchten" en bad de Heer, dat onze gedichten door velen zouden gelezen worden. Ik ben nu aan het herstellen en er zijn er veel, die onze gedichten reeds gelezen hebben. Ik blijf schrijven met het hart.